Verslag 9 -10 september 2017: LAR

Verslag 9 -10 september 2017: LAR

Verslag LAR 2017 door Hans Sontrop, 212 km van Vianen naar Heumen, 9 deelnemers.
Verslag LAR 2017 door Hans Sontrop, 212 km van Vianen naar Heumen, 9 deelnemers.
Klik op de foto om de slideshow te openen.

LAR 2017 ( Van Vianen naar Heumen in 212 km)
 
Deelnemers: Jan, Ben, Marco, Hans, Hans, Jenny, Paul, Jos, Aad
 

 
Tsja, daar staat hij dan in de gang in ons huis in de Wittevrouwenbuurt in Utrecht. Daar mag hij eigenlijk nooit staan maar voor deze ene keer dan om alles netjes te kunnen inpakken voor de LAR. Als hij maar niet naar benzine stinkt was de voorwaarde. 
 
Ik woon daar met vrouw en twee kinderen in een hele leuke straat van ruim 100 jaar oud met één groot nadeel,  een Ariel krijg je niet door de deur van de woonkamer naar de schuur achter het huis en we hebben ook geen achterom. Normaal staat hij in de garage, 1 km verderop. Daar wordt er gesleuteld en onderdelen neem ik dat mee naar huis om er in het schuurtje wat mee te kunnen doen. Maar goed, ik dwaal af. 
 
De LAR 2017, mijn allereerste ritje met de Arielclub en ik was niet de enige. Ook Jos was er voor het eerst bij. Jos had er een beetje tegenop gezien vertelde zijn schoonvader Hans. Ikzelf had ook wel een beetje zorgen: blijft ie lekker lopen, krijg ik geen panne en vindt ik het wel leuk, dat soort gedachten allemaal. Maar het is heel goed gegaan allemaal. Erg leuk was het en dat vond Jos ook volgens mij. Niks ging stuk, geen ongelukken of valpartijen. Wel waren er drie deelnemers die niet kwamen, de één had pech gekregen op weg naar het startpunt, iemand anders zag er toch tegenop ivm de regen en van nummer drie weet ik het niet. 
 
Afijn ik arriveerde rond 09.00 uur, behoorlijk nat van de regen bij Hotel Vianen alwaar het feest begon. Daar stonden ze al op een rij, de Ariels. Eerst maar eens lekker koffie drinken in het restaurant met handjes schudden, mededelingen van organisator Marco en er werd een verdeling gemaakt wie met wie zou gaan rijden. We gingen in drie groepjes, Ben en Jenny voorop, dan Marco, Aad en ik en vervolgens de hekkensluiters, Paul, Jos, andere Hans en Jan. We vertrokken rond een uurtje of tien, de buien waren net naar het oosten getrokken en wij reden er achteraan. Nagenoeg geen regen dus. Het was een prachtige rit door rivierenlandschap. Na een uurtje tuffen was het even pauze. Marco wou wel eens weten hoe het ging met ons met Aad en mij dus. Ging prima. 


Verboden voor mountainbikers!
 
Even verderop, op de dijk, daar was het verboden voor “mountainbikers” aldus Marco. Weet je het wel zeker Marco, verboden voor “mountain”BIKERS??? Nog maar even goed op de foto’s bekijken met die borden er op. Nog een uurtje erbij tuffen en daar waren we in Tolkamer nabij de Duitse grens om te lunchen. De Ariels van Jenny en Ben stonden al op de parkeerplaats. Even voelen hoe warm hun cilinders waren. Koud, ze bleken er al drie kwartier te zijn. Wat moeten die flink gas hebben gegeven.  We zaten in een soort van restaurantboot die wiebelde alsof je dronken was. En als je het niet was dan werd je het wel.  En we zaten nog niet binnen of wat zagen we daar: bakken met regen kwamen naar beneden. Wat een mazzel hadden wij en het eten was ook lekker, veel uitsmijters werden er besteld. 
 
Na een uurtje ofzo verder met deel 2 van de route en je wil het niet geloven maar weer geluk hadden we, de regen was gestopt en even later brak de zon ook nog door.  En weer was de scenery erg mooi. We reden door Duitsland, ik weet allemaal niet waar want ik reed maar achter Marco aan, die had immers een navigatie en ik niet. Na verloop van tijd twee bekenden langs de weg ijsjes eten, het waren Ben en Jenny.



Wij schoven aan en even later tufte groepje 3 voorbij. De zon begint nu goed  te schijnen en we reden verder door hele mooie dorpjes en uitzichten over uiterwaarden, molens, kastelen, het was fantastisch mooi om door oud landschap te rijden met oud materieel. 
 
Je bent bijna één met de natuur. Na vele bochten arriveerden we in Heumen op de camping. Drie trekkershutten hadden we en Jan ging in de tent. Ariels gingen aan de kant en eerst maar een biertje drinken. Gezellige boel was het al gauw.



Dan eten in het restaurant en ja hoor daar kwamen de verhalen, over de techniek natuurlijk en hoeveel Ariels en ander spul er het en der in de schuren stonden maar ook veel van die “weet je nog van toen enzo” verhalen. Maar als je zoals ik voor de eerste keer aan zo’n ritje meedoet  dan weet je natuurlijk niet zoveel van toen enzo. Maar goed, het waren leuke verhalen en de sfeer was opperbest met wat biertjes ernaast. Ook heb ik her en der maar eens even gevraagd hoe lang deze en genen al lid waren van de club en hoe het eigenlijk zo gekomen was dat ze  Ariel terecht waren gekomen en niet bij BSA of Matchless ofzo. Leuke verhalen kreeg ik te horen en het was veelal een combinatie van toevalligheden gecombineerd met natuurlijk een moment van “vallen op Ariel” of een soort van ”verliefdheid”, zo je wilt waardoor men bij de Ariels is gebleven. Maar dan ook zo lang bij de Ariel club blijven dat kan alleen als het echt leuk is tussen de leden en dat is het al  vele jaren heb ik begrepen. Het is een bijzondere club, heb ik een paar keer horen zeggen, er is zelfs een boek over geschreven.
Leuk thema zou kunnen zijn een rubriek in het clubblad  maken met bijvoorbeeld de titel: “Mijn eerste Ariel” over hoe je daar zo voor het eerst mee in aanraking kwam en waarom je er niet meer van loskomt.  


 
En dan na het eten verzamelden we  in een hutje. Biertjes, borrelnootjes, een kruik met “zeewater” van Ben en zelf een kruik “Kroep öl” had iemand meegenomen. Op dat vocht draaien de Arielisten op volle toeren. Veel muziek was er en zelfs de eerste zinnen van het Ariellied werd gezongen door Jan en hij had het allemaal zelf bedacht. Wat een creatieve gast zeg!! De melodie was van de Beatles, jullie kennen het wel:  All my loving. De tekst begint met: cose your eyes and I’ll kiss you ……. En Jan maakt er van: Trap maar aan en daar gaat ie……………… Dat wordt een erg leuk lied. Maar Jan had nog wat hulp nodig om het af te maken. Meldt je aan bij Jan !
En zo ging het maar door tot in de kleine uurtjes.

Volgende ochtend eerst ontbijtje scoren, inpakken  en daarna gaat het gewoon weer over de Ariels over waar de oliedruk het beste gemeten kan worden en dan allemaal kijken hoe Jos zijn fiets start, wat effe niet goed wilde lukken. 
En, het moest er natuurlijk van komen: een ieder zijns weegs naar huis. Dat op zichzelf was voor sommigen eigenlijk ook al een lar. 
Volgens mij een geslaagde LAR met 9 deelnemers, erg gezellig en een prachtige rit. Ik heb er van genoten en ik denk iedereen. Met veel dank aan Marco die het allemaal heeft georganiseerd.
 
Hans Sontrop


Weer veilig de thuishaven bereikt.

One small step for a man but a giant one for an Ariel

One small step for a man but a giant one for an Ariel

One small step for a man but a giant one for an Ariel.
Kort verslag met fotoreportage van een reis over de Route National (RN7) in Frankrijk door mede clublid Chiel Frits met een Ariel VB 600 uit 1950.
One small step for a man but a giant one for an Ariel.
Kort verslag met fotoreportage van een reis over de Route National (RN7) in Frankrijk door mede clublid Chiel Frits met een Ariel VB 600 uit 1950.
Chiel heeft in 2016 een mooie roadtrip gemaakt op zijn VB 600 via de RN7 van Parijs naar Menton.
Eerst maar een stukje geschiedenis over de RN7:

De Route Nationale 7 is in 1824 opgezet en liep van Paris via Nevers, Lyon, Avignon, Aix-en-Provence en Nice naar de grens met Italië bij Menton. Deze route was 1004 kilometer lang. Sindsdien zijn er diverse aanpassingen geweest aan de weg. Voor de jaren 60 was het de enige doorgaande route naar het zuidoosten van Frankrijk. Vanaf de jaren 60 en 70 is de functie overgenomen door de A6, A7 en A8. In 2005 is er een hervorming geweest in het Franse wegennummeringsysteem, en zijn grote delen van de route overgedragen aan de departementen. Sinds 2006 zijn er nog vier stukken van over, waarvan het deel tussen Nevers en Lyon en van Lyon tot Orange de grootste delen nog zijn.

Chiel heeft zoveel mogelijk de oude oorspronkelijke RN7 proberen te volgen, hij heeft hier een leuk fotoverslag en een stripboek van gemaakt.



Selfie Chiel Frits

Verslag 12 t/m 13 mei, Ariel Rally 2017, Woudenberg

Verslag 12 t/m 13 mei, Ariel Rally 2017, Woudenberg

Verslag Ariel Rally, Utrechtse Heuvelrug, d.d. 12-13-14 mei 2017. Met mooie film-reportage en geluid.!

Klik hier om de filmreportage te zien: Deel1Deel 2Deel 3Deel 4
Verslag Ariel Rally, Utrechtse Heuvelrug, d.d. 12-13-14 mei 2017. Met mooie film-reportage en geluid.!

Klik hier om de filmreportage te zien: Deel1Deel 2Deel 3Deel 4
Klik op de foto om de slideshow te openen.

Ondanks twijfelachtige weerberichten, viel het qua weer, achteraf, best wel mee. Vrijdag 12 mei j.l. was het droog en zonnig, tot ca 21.30 uur in de buitenlucht o.a. van het avondmaal genoten en toen pas naar binnen vanwege donker.  Op weg naar camping “De Heigraaf”is het merendeel, op de motor, ook droog overgekomen. Zaterdag liet een dreigender wolkendek zien maar, uiteindelijk hielden wij het tijdens de rit, lunch, museumbezoek en terugtocht naar Woudenberg/ camping “De Heigraaf”, gelukkig en wonder boven wonder, bij nader inzien warempel, heeeel lang droog.!! Tot  ca 3 kilometer voor de eindbestemming. Pas tegen 17.00 uur werd de lucht, in snel tempo donkerder en van het ene op het andere moment “brak de hel los” en werden wij “getrakteerd” op  een hoosbui van jewelste, gepaard gaand met hagel en een aardedonkere lucht. Het leek wel of een drummer met zijn slagstokjes een roffeltje weggaf op mijn motorhelm.!! Iedereen was werkelijk doorweekt maar dat mocht de pret niet drukken. Liever op het eind dan bij de aanvang van alle activiteiten.!!
Nadat het weer droog was zijn wij, conform de planning toch aangevangen met het concours d’élegance. En daarna voor een barbeque, met muziek en tombola naar de speelschuur gelopen.

Wellicht was iedereen te spreken over de mooie, ruim opgezette en buitengewoon goed onderhouden camping met fraaie, royaal opgezette douche- en toiletruimtes, voorzien van prachtig, “brandschoon” luxe sanitair en mooie chalets. Van mij krijgt de camping daarvoor een 8.!! De speelschuur liet bij nader inzien vanwege ruis van een blaasapparaat m.b.t. voeding springkussens te wensen over. Destijds tijdens de bezichtiging was deze nog niet in bedrijf.!!
 
Over alles/ de hele zaterdag en/of alle dagen ga ik geen oordeel vellen, want dan is het net of de slager “zijn eigen vlees keurt” Heb met enthousiasme, voor het eerst en alleen (dan leer je heel snel “ het klappen van de zweep”) zo’n evenement georganiseerd. Het voelde in de aanloop naar 12-13-14mei j.l., als het afleggen van een proeve van bekwaamheid. Tijdens het weekend in kwestie heb ik een gezonde dosis spanning opgebouwd, je hoopt dat alles meewerkt/meezit en een succes wordt. Maar dat kan je niet afdwingen. En ja, niemand, ook ik niet, wil falen. Al bij al was voor mij e.e.a. best enerverend. Pas zondagmorgen gleed alle druk van mij af en tijdens de prijsuitreiking m.b.t. concours d’ elegance, door Marco/onze voorzitter, zat ik er gelukkig weer heel relaxed bij.


Een relaxede Rob.
 
Volgend jaar sta ik er niet alleen voor, een hele goede zaak, want er komt heel veel bij kijken om alles in goede banen te leiden. Degenen die mij tijdens de rally spontaan hebben geholpen zeg ik bij deze hartelijk dank. !! Marco bedankt voor de aanmaak van het digitale inschrijfformulier.!! Dat heeft mij heel veel werk bespaard, is tevens secuur en een overzichtelijk, goed hanteerbaar systeem.!  Herman, onze goede redacteur, hartelijk dank voor het plaatsen van reminders. !!
Resumerend: een mooie zeer bevredigende opkomst qua aantal personen alsmede motoren, lekker doe weer,  leuke kontakten, slechts 1 motorfiets is uitgevallen en last but not least: gaandeweg het weekend en met name zondagmorgen, heb ik complimenten in ontvangst mogen nemen. Ook nadien per e-mail, ja, dat heb ik terecht als een warme douche mogen ervaren.
Die bevestiging was en is voor mij heel belangrijk en waardeer ik ten zeerste, waarvoor hartelijk dank.! Ook het optreden van Jac Lintsen, de ingehuurde cameraman, kon goedkeuring wegdragen. Al bij al heeft e.e.a. mij heel veel voldoening gegeven, waar ik lang op kan teren en terugkijken. En ik hoop, velen met mij.!!  En wat mij betreft; op naar de volgende rally.!!   Komend jaar.
 
Dan komen wij, “als toetje na” bij Jac Lintsen, zaterdag en zondag onze camera-man die met plezier ons doen en laten op film heeft vastgelegd. Ons ook zelfs tijdens de rit en op de tankbaan nabij de Leusderhei, al rijdend, van opzij, heeft gefilmd. Voor onze club een primeur. Film in kwestie, plus muziek is via onze website, thuis, vanuit een luie stoel te zien.
Klik hier om de film reportage te zien: Deel1
, Deel 2, Deel 3, Deel 4
Daarnaast kan iedereen, rechtstreeks bij Jac Lintsen, de film op DvD bestellen. De film is op youtube  een goede reklame voor de Arielclub  en zal hopelijk ook nieuwe leden opleveren.!? De film duurt bijna 1 uur.!! Allen hartelijk dank voor uw komst c.q. aanwezigheid.!!

Vriendelijke Arielgroet,
Rob van Asten,
Rally Coördinator.



Film Ariel Rally 2017, Woudenberg


De bestelperiode voor deze film is tot 1 september 2017.
De uitlevering zal uiterlijk voor 1 otober 2017 plaats vinden.

Naam en adres en het aantal DvD dat men wil hebben  opgeven via onderstaand email adres. 
E-mail-adres Jac Lintsen: jaclintsen@gmail.com    

Het wordt een duallayer DVD en die zijn iets duurder dan de standaard DvD’s. Er komt ook een DvD-doosje bij met een inlegvel zodat de DvD er professioneel uit komt te zien. Als extra toegift komt op de DvD ook een fotoverslag te staan met allerlei foto’s die ik en anderen nog gemaakt hebben.

Kostprijs 1 duallayer DvD: € 8,- inclusief verzendkosten. Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat de film in kwestie op DvD kwalitatief beter is dan op internet. Maar hoe je het ook wendt of keert; in beide gevallen een aangenaam aandenken aan  een, in mijn ogen, mooi en geslaagd weekend Oftewel rally Arielclub, Woudenberg, mei 2017.                                
 

Verslag 14 - 15 januari 2017, Oldtimerbeurs Rosmalen

Verslag 14 - 15 januari 2017, Oldtimerbeurs Rosmalen

Geweldige presentatie van de Arielclub op de Oldtimerbeurs in Rosmalen.
Geweldige presentatie van de Arielclub op de Oldtimerbeurs in Rosmalen.
Klik op de foto om de slideshow te openen.

Oldtimerbeurs Rosmalen 14-15 Januari 2017
 
Op 14 en 15 januari was de oldtimerbeurs in het autotron in Rosmalen: Motoren, scooters en brommers, met in een hal ruim 20 merkenclubs en aan de andere kant honderdelen handelaren in onderdelen, voertuigen, boeken, gereedschap en benodigdheden. Een beurs die ik al een paar jaar bezoek, maar deze keer stonden we er zelf met de club. Een ruime stand hadden we in het midden van de enorme hal. 8 bij 4 meter en maarliefst 6 motors om de stand te vullen. 4 van de familie van der Linden (1914, 1929, 1930 en 1950), een van ondergetekende (1945) en nog een hele fraaie sport uit 1926 van de buren van de VMC.


 
Hans had een flinke bok gemaakt zodat zijn 1914 mooi mid-voor in de stand kon staan. Erg fraai waren ook de twee grote logoschermen tegen de donkere achtergrond. Dat valt lekker op als je langs komt: hier moet je zijn. Zelf had ik info bordjes gemaakt voor elke motor, zodat elke bezoeker - ook als wij druk waren met een mooi gesprek - voorzien kon worden van de nodige achtergrond informatie van elke motor. Alles bij elkaar een mooi herkenbaar plaatje van terugkerende kleuren en merklogo's: een prachtige stand. Rob was er ook met zijn merchandise. Ons jongste lid kwam een pet kopen en er zijn ook een paar leden geworven, maar een ander doel van zo'n weekend is vooral toch ook gewoon laten zien hoe mooi het merk Ariel en haar motors is, en dat doel is goed geslaagd in deze mooie ruime stand.

 
Het weer zat niet echt mee (sneeuw en gladheid), maar toch de moeite waard: Meestal zijn de evenementen in het noorden van het land, maar nu konden wij als Brabanders een keer goed uitpakken. Dat hebben we graag gedaan en is wat ons betreft voor herhaling vatbaar. Komen jullie volgend jaar ook langs in Rosmalen?
 
Hans en Bas van der Linden, Jos Kuijpers, Rob van Asten en Bas Griffioen.
 

Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen

Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen

Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen.
 
Soms lijkt het of de organisatie van het Nationaal Veteraan Treffen na afloop van het evenement in winterslaap terecht komt. Maar de schijn bedriegt! Achter de schermen wordt alweer volop gewerkt om de editie 2017 van de grond te krijgen.
 
 
Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen.
 
Soms lijkt het of de organisatie van het Nationaal Veteraan Treffen na afloop van het evenement in winterslaap terecht komt. Maar de schijn bedriegt! Achter de schermen wordt alweer volop gewerkt om de editie 2017 van de grond te krijgen.
 
 
Een speerpunt dat onlangs opgepakt is, is het aanpassen van de website. Na jaren trouwe dienst was deze immers ook aan revisie toe. Sinds kort is er dus een totaal vernieuwde website in de lucht, die voldoet aan alle eisen die je vandaag de dag ervan mag verwachten. De nieuwe site is uiteraard “responsive”, wat betekent dat ‘ie zich aanpast aan het apparaat waarop hij bekeken wordt. Dus zowel op Full HD-scherm als op tablet en smartphone is de weergave altijd optimaal.
 
Qua inhoud biedt de website  uiteraard de vertrouwde informatie omtrent het evenement, zoals een nieuwspagina, de kaasrit, de clubstands en de onderdelenbeurs. Maar ook filmpjes uit het verleden van het  NVT en afbeeldingen van “oude” posters zijn erop te vinden, alsmede een uitgebreid fotoalbum. Voor het inschrijven voor de beurs of de clubstands zijn er interactieve formulieren en een mogelijkheid tot IDeal-betaling.
 
Ook voor de “Vrienden van het NVT” is er een speciale pagina gereserveerd, zodat een ieder die dat wil zich hiervoor eenvoudig kan inschrijven. Doen!
 
Benieuwd? Kijk dan op: www.nationaalveteraantreffen.com

'The Canterbury Belle'

'The Canterbury Belle'

'The Caterbury Bell'  een zeer speciaal zijspan. One of a kind!
'The Caterbury Bell'  een zeer speciaal zijspan. One of a kind!
Klik op de foto om de slideshow te openen.

'The Canterbury Belle'
Het idee voor dit bijzondere zijspan is ontstaan in 1960, eigenlijk vooral als een
publiciteitsstunt voor de Canterbury zijspannenfabriek. De bestuurder op de foto
is één van de directeuren, Joe Jacobs, met zijn echtgenote.
Hier een link naar een leuke filmpje over dit bijzondere zijspan:   http://www.britishpathe.com/video/sidecar-boat 

 
Het zijspan-bootje weegt 76 kg en kan relatief eenvoudig door twee personen
in het water getild worden. Een luchtgekoelde J.A.P. 80 cc motor van 1,9 pk
is gemonteerd in de boeg en zou het bootje een snelheid van ca. 20 km/u (11
knopen) moeten kunnen geven. Er is alleen een koppeling, geen achteruit.
Het bootje bestaat uit een frame van houten ribben die bekleed zijn met
waterbestendig multiplex en kan twee personen vervoeren of één persoon en wat
bagage. Het roer wordt bediend met een joystick: beweeg die vooruit en de boot
gaat naar rechts, achteruit en de boot gaat naar links.
 
Het bootje past precies in speciale houders van het zijspanframe en wordt
met "quick-release" bouten vastgezet. Zo kan het gemakkelijk uitgenomen of
teruggezet worden.
 
De verkoopprijs was destijds 175 GBP. Omdat men vond dat massaproductie
te duur zou uitvallen zijn er in totaal maar 5 exemplaren gebouwd. Daar is er
minstens nog één van over, en die zit nog aan een Ariel motorfiets!
 
Gevonden op internet en samengesteld door Herman Noort

Auto 'Kunst' in hout en Ariel

Auto 'Kunst' in hout en Ariel

An American Dream of '59... een unieke MI Speedball houten auto gebouwd in 1959 door een botenbouwer, waarachtig een 'automotive' kunstwerk!
An American Dream of '59... een unieke MI Speedball houten auto gebouwd in 1959 door een botenbouwer, waarachtig een 'automotive' kunstwerk!
Hot Rod
Het verhaal van de auto is dat de bouwer een unieke 'Hot Rod' wilde bouwen, ééntje die zijn superieure houtbewerkingsvaardigheden zou tonen en zijn liefde voor boten. Hij begon met het bouwen van de carrosserie volgens tekeningen uit het tijdschrift 'Mechanincs Illustrated' en daarna wist hij een zeldzaam Ariel Square Four MK1 motorblok te bemachtigen, compleet met originele Ariel olietank, Solex carburateur en Burman GB versnellingsbak. De wielen zijn afkomstig van een Citroen 2CV en de rest is met de hand gemaakt. Veel van de spullen zijn auto-onderdelen uit die tijd: de achterlichten zijn van Cadillac, de koplampen zijn universele lampen 'van de plank' uit '59 en de brandstoftank is een 'California Speed shop special'.

Een bijzondere Ariel rij-ervaring
Rijden met deze auto is een ervaring die slechts een paar mensen ooit gehad hebben. Starten is echter makkelijk, je hoeft slechts de contactsleutel om te draaien. De pedalen zijn als in iedere andere auto en de versnellingsbak heeft 4 versnellingen. Het remmen gebeurt met 4 hydraulische trommelremmen. Het echte plezier zit hem in het rijden door de stad en het zien van de verbaasde gezichten van voorbijgangers! Snel accelereren is opwindend, terwijl de auto stabiel blijft. Het uitlaatgeluid is geweldig door de handgemaakte zijuitlaten. De auto heeft verlichting voor legaal rijden op de openbare weg, maar enig comfort ontbreekt geheel.
Na het bouwen van de auto heeft de bouwer er maar een zeer korte tijd in gereden, daarna is de auto in opslag gedaan. Later is de wagen verkocht aan een verzamelaar in Nevada, en weer later via Las Vegas is hij bij een museum in St. Louis terechtgekomen. Daar is de auto nog steeds: geheel origineel, in goede conditie en geregistreerd als een 1952 Ariel Custom. Het chassisnummer is gelijk aan dat van het SQ4 motorblok: TM1268. Dit is waarschijnlijk het meest originele nog lopende MK1 SQ4 blok ter wereld!
 
Als je ziet hoe dicht het motorblok bij het hoofd van de bestuurder zit, dan is duidelijk dat de bouwer echt geen flauw idee had van wat voor 'hete bliksem' hij in huis haalde! En omdat het blok achterste voren is geplaatst koelt het nog eens een stuk minder efficient! Maar het typische SQ4-probleem van oververhitting van de 'achterste' cylinders lijkt zo wel opgelost... Of toch niet?
 
Informatie en beeld zijn gevonden op internet door Ardy Notenboom,
bewerkt door Herman Noort 
(Foto's: St.Louis Carmuseum)











 

50 jaar Nederlandse Ariel Club

50 jaar Nederlandse Ariel Club

De Nederlandse Ariel Club is de oudste club van Engelse motormerken in Nederland, opgericht 24 mei 1966. Dat is dus dit jaar 50 jaar! We vieren een aantal dagen feest en we houden een speciale jubileumrally. Bekijk alvast enkele foto's - een compleet verslag volgt zo spoedig mogelijk. De festiviteiten vinden plaats in en om Slot Assumburg te Heemskerk tot en met 5 juni 2016. Wees van harte welkom: Pak je Ariel en kom langs!
De Nederlandse Ariel Club is de oudste club van Engelse motormerken in Nederland, opgericht 24 mei 1966. Dat is dus dit jaar 50 jaar! We vieren een aantal dagen feest en we houden een speciale jubileumrally. Bekijk alvast enkele foto's - een compleet verslag volgt zo spoedig mogelijk. De festiviteiten vinden plaats in en om Slot Assumburg te Heemskerk tot en met 5 juni 2016. Wees van harte welkom: Pak je Ariel en kom langs!

Vrijwaring rally

Vrijwaring rally

Read here the English disclaimer

Met het zetten van mijn handtekening op de deelnemerslijst op de rally ga ik akkoord met onderstaande vrijwaring ten aanzien van het bestuur van de Nederlandse Ariel Club en medewerkers aan de jaarrally en verklaar ik onderstaande vrijwaring te hebben gelezen en begrepen.

Als deelnemer aan de jaarrally en de bijbehorende en geheel vrijblijvende toerritten en andere evenementen verklaar ik mij bewust van het feit dat deelname hieraan zowel voor mij als voor derden, risico’s voor schade/letselschade/zaakschade en gevolgschade inhoudt. Ik neem deze risico’s nadrukkelijk voor mijn rekening.
 
Het bestuur van de Nederlandse Ariel Club en medewerkers aan de jaarrally aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid voor enige schade die de deelnemer in verband met dit evenement lijdt of door zijn/haar toedoen of nalaten aan derden toebrengt. De deelnemer verklaart dat hij/zij het bestuur van de Nederlandse Ariel Club en medewerkers aan de jaarrally niet aansprakelijk zal stellen of houden voor enig door hem/haar geleden schade.
 
De motorfiets waarmee wordt deelgenomen verkeert in goede staat en is minimaal tegen WA verzekerd. Als de deelnemer niet de eigenaar van de motorfiets is, heeft de eigenaar toestemming verleend voor het gebruik van de motorfiets. Ook verklaart de deelnemer als hij/zij de motorfiets niet zelf bestuurt, alle risico’s van een eventuele andere bestuurder aanvaardt als de zijne/hare. Het gedurende de rally opvolgen van aanwijzingen door niet bevoegden geschiedt op vrijwillige basis.

Hondeneigenaren verklaren over een aansprakelijkheidsverzekering particulier (WA) te beschikken.

Verslag 9 -10 september 2017: LAR

Verslag 9 -10 september 2017: LAR

Verslag LAR 2017 door Hans Sontrop, 212 km van Vianen naar Heumen, 9 deelnemers.
Verslag LAR 2017 door Hans Sontrop, 212 km van Vianen naar Heumen, 9 deelnemers.
Klik op de foto om de slideshow te openen.

LAR 2017 ( Van Vianen naar Heumen in 212 km)
 
Deelnemers: Jan, Ben, Marco, Hans, Hans, Jenny, Paul, Jos, Aad
 

 
Tsja, daar staat hij dan in de gang in ons huis in de Wittevrouwenbuurt in Utrecht. Daar mag hij eigenlijk nooit staan maar voor deze ene keer dan om alles netjes te kunnen inpakken voor de LAR. Als hij maar niet naar benzine stinkt was de voorwaarde. 
 
Ik woon daar met vrouw en twee kinderen in een hele leuke straat van ruim 100 jaar oud met één groot nadeel,  een Ariel krijg je niet door de deur van de woonkamer naar de schuur achter het huis en we hebben ook geen achterom. Normaal staat hij in de garage, 1 km verderop. Daar wordt er gesleuteld en onderdelen neem ik dat mee naar huis om er in het schuurtje wat mee te kunnen doen. Maar goed, ik dwaal af. 
 
De LAR 2017, mijn allereerste ritje met de Arielclub en ik was niet de enige. Ook Jos was er voor het eerst bij. Jos had er een beetje tegenop gezien vertelde zijn schoonvader Hans. Ikzelf had ook wel een beetje zorgen: blijft ie lekker lopen, krijg ik geen panne en vindt ik het wel leuk, dat soort gedachten allemaal. Maar het is heel goed gegaan allemaal. Erg leuk was het en dat vond Jos ook volgens mij. Niks ging stuk, geen ongelukken of valpartijen. Wel waren er drie deelnemers die niet kwamen, de één had pech gekregen op weg naar het startpunt, iemand anders zag er toch tegenop ivm de regen en van nummer drie weet ik het niet. 
 
Afijn ik arriveerde rond 09.00 uur, behoorlijk nat van de regen bij Hotel Vianen alwaar het feest begon. Daar stonden ze al op een rij, de Ariels. Eerst maar eens lekker koffie drinken in het restaurant met handjes schudden, mededelingen van organisator Marco en er werd een verdeling gemaakt wie met wie zou gaan rijden. We gingen in drie groepjes, Ben en Jenny voorop, dan Marco, Aad en ik en vervolgens de hekkensluiters, Paul, Jos, andere Hans en Jan. We vertrokken rond een uurtje of tien, de buien waren net naar het oosten getrokken en wij reden er achteraan. Nagenoeg geen regen dus. Het was een prachtige rit door rivierenlandschap. Na een uurtje tuffen was het even pauze. Marco wou wel eens weten hoe het ging met ons met Aad en mij dus. Ging prima. 


Verboden voor mountainbikers!
 
Even verderop, op de dijk, daar was het verboden voor “mountainbikers” aldus Marco. Weet je het wel zeker Marco, verboden voor “mountain”BIKERS??? Nog maar even goed op de foto’s bekijken met die borden er op. Nog een uurtje erbij tuffen en daar waren we in Tolkamer nabij de Duitse grens om te lunchen. De Ariels van Jenny en Ben stonden al op de parkeerplaats. Even voelen hoe warm hun cilinders waren. Koud, ze bleken er al drie kwartier te zijn. Wat moeten die flink gas hebben gegeven.  We zaten in een soort van restaurantboot die wiebelde alsof je dronken was. En als je het niet was dan werd je het wel.  En we zaten nog niet binnen of wat zagen we daar: bakken met regen kwamen naar beneden. Wat een mazzel hadden wij en het eten was ook lekker, veel uitsmijters werden er besteld. 
 
Na een uurtje ofzo verder met deel 2 van de route en je wil het niet geloven maar weer geluk hadden we, de regen was gestopt en even later brak de zon ook nog door.  En weer was de scenery erg mooi. We reden door Duitsland, ik weet allemaal niet waar want ik reed maar achter Marco aan, die had immers een navigatie en ik niet. Na verloop van tijd twee bekenden langs de weg ijsjes eten, het waren Ben en Jenny.



Wij schoven aan en even later tufte groepje 3 voorbij. De zon begint nu goed  te schijnen en we reden verder door hele mooie dorpjes en uitzichten over uiterwaarden, molens, kastelen, het was fantastisch mooi om door oud landschap te rijden met oud materieel. 
 
Je bent bijna één met de natuur. Na vele bochten arriveerden we in Heumen op de camping. Drie trekkershutten hadden we en Jan ging in de tent. Ariels gingen aan de kant en eerst maar een biertje drinken. Gezellige boel was het al gauw.



Dan eten in het restaurant en ja hoor daar kwamen de verhalen, over de techniek natuurlijk en hoeveel Ariels en ander spul er het en der in de schuren stonden maar ook veel van die “weet je nog van toen enzo” verhalen. Maar als je zoals ik voor de eerste keer aan zo’n ritje meedoet  dan weet je natuurlijk niet zoveel van toen enzo. Maar goed, het waren leuke verhalen en de sfeer was opperbest met wat biertjes ernaast. Ook heb ik her en der maar eens even gevraagd hoe lang deze en genen al lid waren van de club en hoe het eigenlijk zo gekomen was dat ze  Ariel terecht waren gekomen en niet bij BSA of Matchless ofzo. Leuke verhalen kreeg ik te horen en het was veelal een combinatie van toevalligheden gecombineerd met natuurlijk een moment van “vallen op Ariel” of een soort van ”verliefdheid”, zo je wilt waardoor men bij de Ariels is gebleven. Maar dan ook zo lang bij de Ariel club blijven dat kan alleen als het echt leuk is tussen de leden en dat is het al  vele jaren heb ik begrepen. Het is een bijzondere club, heb ik een paar keer horen zeggen, er is zelfs een boek over geschreven.
Leuk thema zou kunnen zijn een rubriek in het clubblad  maken met bijvoorbeeld de titel: “Mijn eerste Ariel” over hoe je daar zo voor het eerst mee in aanraking kwam en waarom je er niet meer van loskomt.  


 
En dan na het eten verzamelden we  in een hutje. Biertjes, borrelnootjes, een kruik met “zeewater” van Ben en zelf een kruik “Kroep öl” had iemand meegenomen. Op dat vocht draaien de Arielisten op volle toeren. Veel muziek was er en zelfs de eerste zinnen van het Ariellied werd gezongen door Jan en hij had het allemaal zelf bedacht. Wat een creatieve gast zeg!! De melodie was van de Beatles, jullie kennen het wel:  All my loving. De tekst begint met: cose your eyes and I’ll kiss you ……. En Jan maakt er van: Trap maar aan en daar gaat ie……………… Dat wordt een erg leuk lied. Maar Jan had nog wat hulp nodig om het af te maken. Meldt je aan bij Jan !
En zo ging het maar door tot in de kleine uurtjes.

Volgende ochtend eerst ontbijtje scoren, inpakken  en daarna gaat het gewoon weer over de Ariels over waar de oliedruk het beste gemeten kan worden en dan allemaal kijken hoe Jos zijn fiets start, wat effe niet goed wilde lukken. 
En, het moest er natuurlijk van komen: een ieder zijns weegs naar huis. Dat op zichzelf was voor sommigen eigenlijk ook al een lar. 
Volgens mij een geslaagde LAR met 9 deelnemers, erg gezellig en een prachtige rit. Ik heb er van genoten en ik denk iedereen. Met veel dank aan Marco die het allemaal heeft georganiseerd.
 
Hans Sontrop


Weer veilig de thuishaven bereikt.

One small step for a man but a giant one for an Ariel

One small step for a man but a giant one for an Ariel

One small step for a man but a giant one for an Ariel.
Kort verslag met fotoreportage van een reis over de Route National (RN7) in Frankrijk door mede clublid Chiel Frits met een Ariel VB 600 uit 1950.
One small step for a man but a giant one for an Ariel.
Kort verslag met fotoreportage van een reis over de Route National (RN7) in Frankrijk door mede clublid Chiel Frits met een Ariel VB 600 uit 1950.
Chiel heeft in 2016 een mooie roadtrip gemaakt op zijn VB 600 via de RN7 van Parijs naar Menton.
Eerst maar een stukje geschiedenis over de RN7:

De Route Nationale 7 is in 1824 opgezet en liep van Paris via Nevers, Lyon, Avignon, Aix-en-Provence en Nice naar de grens met Italië bij Menton. Deze route was 1004 kilometer lang. Sindsdien zijn er diverse aanpassingen geweest aan de weg. Voor de jaren 60 was het de enige doorgaande route naar het zuidoosten van Frankrijk. Vanaf de jaren 60 en 70 is de functie overgenomen door de A6, A7 en A8. In 2005 is er een hervorming geweest in het Franse wegennummeringsysteem, en zijn grote delen van de route overgedragen aan de departementen. Sinds 2006 zijn er nog vier stukken van over, waarvan het deel tussen Nevers en Lyon en van Lyon tot Orange de grootste delen nog zijn.

Chiel heeft zoveel mogelijk de oude oorspronkelijke RN7 proberen te volgen, hij heeft hier een leuk fotoverslag en een stripboek van gemaakt.



Selfie Chiel Frits

Verslag 12 t/m 13 mei, Ariel Rally 2017, Woudenberg

Verslag 12 t/m 13 mei, Ariel Rally 2017, Woudenberg

Verslag Ariel Rally, Utrechtse Heuvelrug, d.d. 12-13-14 mei 2017. Met mooie film-reportage en geluid.!

Klik hier om de filmreportage te zien: Deel1Deel 2Deel 3Deel 4
Verslag Ariel Rally, Utrechtse Heuvelrug, d.d. 12-13-14 mei 2017. Met mooie film-reportage en geluid.!

Klik hier om de filmreportage te zien: Deel1Deel 2Deel 3Deel 4
Klik op de foto om de slideshow te openen.

Ondanks twijfelachtige weerberichten, viel het qua weer, achteraf, best wel mee. Vrijdag 12 mei j.l. was het droog en zonnig, tot ca 21.30 uur in de buitenlucht o.a. van het avondmaal genoten en toen pas naar binnen vanwege donker.  Op weg naar camping “De Heigraaf”is het merendeel, op de motor, ook droog overgekomen. Zaterdag liet een dreigender wolkendek zien maar, uiteindelijk hielden wij het tijdens de rit, lunch, museumbezoek en terugtocht naar Woudenberg/ camping “De Heigraaf”, gelukkig en wonder boven wonder, bij nader inzien warempel, heeeel lang droog.!! Tot  ca 3 kilometer voor de eindbestemming. Pas tegen 17.00 uur werd de lucht, in snel tempo donkerder en van het ene op het andere moment “brak de hel los” en werden wij “getrakteerd” op  een hoosbui van jewelste, gepaard gaand met hagel en een aardedonkere lucht. Het leek wel of een drummer met zijn slagstokjes een roffeltje weggaf op mijn motorhelm.!! Iedereen was werkelijk doorweekt maar dat mocht de pret niet drukken. Liever op het eind dan bij de aanvang van alle activiteiten.!!
Nadat het weer droog was zijn wij, conform de planning toch aangevangen met het concours d’élegance. En daarna voor een barbeque, met muziek en tombola naar de speelschuur gelopen.

Wellicht was iedereen te spreken over de mooie, ruim opgezette en buitengewoon goed onderhouden camping met fraaie, royaal opgezette douche- en toiletruimtes, voorzien van prachtig, “brandschoon” luxe sanitair en mooie chalets. Van mij krijgt de camping daarvoor een 8.!! De speelschuur liet bij nader inzien vanwege ruis van een blaasapparaat m.b.t. voeding springkussens te wensen over. Destijds tijdens de bezichtiging was deze nog niet in bedrijf.!!
 
Over alles/ de hele zaterdag en/of alle dagen ga ik geen oordeel vellen, want dan is het net of de slager “zijn eigen vlees keurt” Heb met enthousiasme, voor het eerst en alleen (dan leer je heel snel “ het klappen van de zweep”) zo’n evenement georganiseerd. Het voelde in de aanloop naar 12-13-14mei j.l., als het afleggen van een proeve van bekwaamheid. Tijdens het weekend in kwestie heb ik een gezonde dosis spanning opgebouwd, je hoopt dat alles meewerkt/meezit en een succes wordt. Maar dat kan je niet afdwingen. En ja, niemand, ook ik niet, wil falen. Al bij al was voor mij e.e.a. best enerverend. Pas zondagmorgen gleed alle druk van mij af en tijdens de prijsuitreiking m.b.t. concours d’ elegance, door Marco/onze voorzitter, zat ik er gelukkig weer heel relaxed bij.


Een relaxede Rob.
 
Volgend jaar sta ik er niet alleen voor, een hele goede zaak, want er komt heel veel bij kijken om alles in goede banen te leiden. Degenen die mij tijdens de rally spontaan hebben geholpen zeg ik bij deze hartelijk dank. !! Marco bedankt voor de aanmaak van het digitale inschrijfformulier.!! Dat heeft mij heel veel werk bespaard, is tevens secuur en een overzichtelijk, goed hanteerbaar systeem.!  Herman, onze goede redacteur, hartelijk dank voor het plaatsen van reminders. !!
Resumerend: een mooie zeer bevredigende opkomst qua aantal personen alsmede motoren, lekker doe weer,  leuke kontakten, slechts 1 motorfiets is uitgevallen en last but not least: gaandeweg het weekend en met name zondagmorgen, heb ik complimenten in ontvangst mogen nemen. Ook nadien per e-mail, ja, dat heb ik terecht als een warme douche mogen ervaren.
Die bevestiging was en is voor mij heel belangrijk en waardeer ik ten zeerste, waarvoor hartelijk dank.! Ook het optreden van Jac Lintsen, de ingehuurde cameraman, kon goedkeuring wegdragen. Al bij al heeft e.e.a. mij heel veel voldoening gegeven, waar ik lang op kan teren en terugkijken. En ik hoop, velen met mij.!!  En wat mij betreft; op naar de volgende rally.!!   Komend jaar.
 
Dan komen wij, “als toetje na” bij Jac Lintsen, zaterdag en zondag onze camera-man die met plezier ons doen en laten op film heeft vastgelegd. Ons ook zelfs tijdens de rit en op de tankbaan nabij de Leusderhei, al rijdend, van opzij, heeft gefilmd. Voor onze club een primeur. Film in kwestie, plus muziek is via onze website, thuis, vanuit een luie stoel te zien.
Klik hier om de film reportage te zien: Deel1
, Deel 2, Deel 3, Deel 4
Daarnaast kan iedereen, rechtstreeks bij Jac Lintsen, de film op DvD bestellen. De film is op youtube  een goede reklame voor de Arielclub  en zal hopelijk ook nieuwe leden opleveren.!? De film duurt bijna 1 uur.!! Allen hartelijk dank voor uw komst c.q. aanwezigheid.!!

Vriendelijke Arielgroet,
Rob van Asten,
Rally Coördinator.



Film Ariel Rally 2017, Woudenberg


De bestelperiode voor deze film is tot 1 september 2017.
De uitlevering zal uiterlijk voor 1 otober 2017 plaats vinden.

Naam en adres en het aantal DvD dat men wil hebben  opgeven via onderstaand email adres. 
E-mail-adres Jac Lintsen: jaclintsen@gmail.com    

Het wordt een duallayer DVD en die zijn iets duurder dan de standaard DvD’s. Er komt ook een DvD-doosje bij met een inlegvel zodat de DvD er professioneel uit komt te zien. Als extra toegift komt op de DvD ook een fotoverslag te staan met allerlei foto’s die ik en anderen nog gemaakt hebben.

Kostprijs 1 duallayer DvD: € 8,- inclusief verzendkosten. Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat de film in kwestie op DvD kwalitatief beter is dan op internet. Maar hoe je het ook wendt of keert; in beide gevallen een aangenaam aandenken aan  een, in mijn ogen, mooi en geslaagd weekend Oftewel rally Arielclub, Woudenberg, mei 2017.                                
 

Verslag 14 - 15 januari 2017, Oldtimerbeurs Rosmalen

Verslag 14 - 15 januari 2017, Oldtimerbeurs Rosmalen

Geweldige presentatie van de Arielclub op de Oldtimerbeurs in Rosmalen.
Geweldige presentatie van de Arielclub op de Oldtimerbeurs in Rosmalen.
Klik op de foto om de slideshow te openen.

Oldtimerbeurs Rosmalen 14-15 Januari 2017
 
Op 14 en 15 januari was de oldtimerbeurs in het autotron in Rosmalen: Motoren, scooters en brommers, met in een hal ruim 20 merkenclubs en aan de andere kant honderdelen handelaren in onderdelen, voertuigen, boeken, gereedschap en benodigdheden. Een beurs die ik al een paar jaar bezoek, maar deze keer stonden we er zelf met de club. Een ruime stand hadden we in het midden van de enorme hal. 8 bij 4 meter en maarliefst 6 motors om de stand te vullen. 4 van de familie van der Linden (1914, 1929, 1930 en 1950), een van ondergetekende (1945) en nog een hele fraaie sport uit 1926 van de buren van de VMC.


 
Hans had een flinke bok gemaakt zodat zijn 1914 mooi mid-voor in de stand kon staan. Erg fraai waren ook de twee grote logoschermen tegen de donkere achtergrond. Dat valt lekker op als je langs komt: hier moet je zijn. Zelf had ik info bordjes gemaakt voor elke motor, zodat elke bezoeker - ook als wij druk waren met een mooi gesprek - voorzien kon worden van de nodige achtergrond informatie van elke motor. Alles bij elkaar een mooi herkenbaar plaatje van terugkerende kleuren en merklogo's: een prachtige stand. Rob was er ook met zijn merchandise. Ons jongste lid kwam een pet kopen en er zijn ook een paar leden geworven, maar een ander doel van zo'n weekend is vooral toch ook gewoon laten zien hoe mooi het merk Ariel en haar motors is, en dat doel is goed geslaagd in deze mooie ruime stand.

 
Het weer zat niet echt mee (sneeuw en gladheid), maar toch de moeite waard: Meestal zijn de evenementen in het noorden van het land, maar nu konden wij als Brabanders een keer goed uitpakken. Dat hebben we graag gedaan en is wat ons betreft voor herhaling vatbaar. Komen jullie volgend jaar ook langs in Rosmalen?
 
Hans en Bas van der Linden, Jos Kuijpers, Rob van Asten en Bas Griffioen.
 

Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen

Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen

Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen.
 
Soms lijkt het of de organisatie van het Nationaal Veteraan Treffen na afloop van het evenement in winterslaap terecht komt. Maar de schijn bedriegt! Achter de schermen wordt alweer volop gewerkt om de editie 2017 van de grond te krijgen.
 
 
Webnieuws van het Nationaal Veteraan Treffen.
 
Soms lijkt het of de organisatie van het Nationaal Veteraan Treffen na afloop van het evenement in winterslaap terecht komt. Maar de schijn bedriegt! Achter de schermen wordt alweer volop gewerkt om de editie 2017 van de grond te krijgen.
 
 
Een speerpunt dat onlangs opgepakt is, is het aanpassen van de website. Na jaren trouwe dienst was deze immers ook aan revisie toe. Sinds kort is er dus een totaal vernieuwde website in de lucht, die voldoet aan alle eisen die je vandaag de dag ervan mag verwachten. De nieuwe site is uiteraard “responsive”, wat betekent dat ‘ie zich aanpast aan het apparaat waarop hij bekeken wordt. Dus zowel op Full HD-scherm als op tablet en smartphone is de weergave altijd optimaal.
 
Qua inhoud biedt de website  uiteraard de vertrouwde informatie omtrent het evenement, zoals een nieuwspagina, de kaasrit, de clubstands en de onderdelenbeurs. Maar ook filmpjes uit het verleden van het  NVT en afbeeldingen van “oude” posters zijn erop te vinden, alsmede een uitgebreid fotoalbum. Voor het inschrijven voor de beurs of de clubstands zijn er interactieve formulieren en een mogelijkheid tot IDeal-betaling.
 
Ook voor de “Vrienden van het NVT” is er een speciale pagina gereserveerd, zodat een ieder die dat wil zich hiervoor eenvoudig kan inschrijven. Doen!
 
Benieuwd? Kijk dan op: www.nationaalveteraantreffen.com

'The Canterbury Belle'

'The Canterbury Belle'

'The Caterbury Bell'  een zeer speciaal zijspan. One of a kind!
'The Caterbury Bell'  een zeer speciaal zijspan. One of a kind!
Klik op de foto om de slideshow te openen.

'The Canterbury Belle'
Het idee voor dit bijzondere zijspan is ontstaan in 1960, eigenlijk vooral als een
publiciteitsstunt voor de Canterbury zijspannenfabriek. De bestuurder op de foto
is één van de directeuren, Joe Jacobs, met zijn echtgenote.
Hier een link naar een leuke filmpje over dit bijzondere zijspan:   http://www.britishpathe.com/video/sidecar-boat 

 
Het zijspan-bootje weegt 76 kg en kan relatief eenvoudig door twee personen
in het water getild worden. Een luchtgekoelde J.A.P. 80 cc motor van 1,9 pk
is gemonteerd in de boeg en zou het bootje een snelheid van ca. 20 km/u (11
knopen) moeten kunnen geven. Er is alleen een koppeling, geen achteruit.
Het bootje bestaat uit een frame van houten ribben die bekleed zijn met
waterbestendig multiplex en kan twee personen vervoeren of één persoon en wat
bagage. Het roer wordt bediend met een joystick: beweeg die vooruit en de boot
gaat naar rechts, achteruit en de boot gaat naar links.
 
Het bootje past precies in speciale houders van het zijspanframe en wordt
met "quick-release" bouten vastgezet. Zo kan het gemakkelijk uitgenomen of
teruggezet worden.
 
De verkoopprijs was destijds 175 GBP. Omdat men vond dat massaproductie
te duur zou uitvallen zijn er in totaal maar 5 exemplaren gebouwd. Daar is er
minstens nog één van over, en die zit nog aan een Ariel motorfiets!
 
Gevonden op internet en samengesteld door Herman Noort

Auto 'Kunst' in hout en Ariel

Auto 'Kunst' in hout en Ariel

An American Dream of '59... een unieke MI Speedball houten auto gebouwd in 1959 door een botenbouwer, waarachtig een 'automotive' kunstwerk!
An American Dream of '59... een unieke MI Speedball houten auto gebouwd in 1959 door een botenbouwer, waarachtig een 'automotive' kunstwerk!
Hot Rod
Het verhaal van de auto is dat de bouwer een unieke 'Hot Rod' wilde bouwen, ééntje die zijn superieure houtbewerkingsvaardigheden zou tonen en zijn liefde voor boten. Hij begon met het bouwen van de carrosserie volgens tekeningen uit het tijdschrift 'Mechanincs Illustrated' en daarna wist hij een zeldzaam Ariel Square Four MK1 motorblok te bemachtigen, compleet met originele Ariel olietank, Solex carburateur en Burman GB versnellingsbak. De wielen zijn afkomstig van een Citroen 2CV en de rest is met de hand gemaakt. Veel van de spullen zijn auto-onderdelen uit die tijd: de achterlichten zijn van Cadillac, de koplampen zijn universele lampen 'van de plank' uit '59 en de brandstoftank is een 'California Speed shop special'.

Een bijzondere Ariel rij-ervaring
Rijden met deze auto is een ervaring die slechts een paar mensen ooit gehad hebben. Starten is echter makkelijk, je hoeft slechts de contactsleutel om te draaien. De pedalen zijn als in iedere andere auto en de versnellingsbak heeft 4 versnellingen. Het remmen gebeurt met 4 hydraulische trommelremmen. Het echte plezier zit hem in het rijden door de stad en het zien van de verbaasde gezichten van voorbijgangers! Snel accelereren is opwindend, terwijl de auto stabiel blijft. Het uitlaatgeluid is geweldig door de handgemaakte zijuitlaten. De auto heeft verlichting voor legaal rijden op de openbare weg, maar enig comfort ontbreekt geheel.
Na het bouwen van de auto heeft de bouwer er maar een zeer korte tijd in gereden, daarna is de auto in opslag gedaan. Later is de wagen verkocht aan een verzamelaar in Nevada, en weer later via Las Vegas is hij bij een museum in St. Louis terechtgekomen. Daar is de auto nog steeds: geheel origineel, in goede conditie en geregistreerd als een 1952 Ariel Custom. Het chassisnummer is gelijk aan dat van het SQ4 motorblok: TM1268. Dit is waarschijnlijk het meest originele nog lopende MK1 SQ4 blok ter wereld!
 
Als je ziet hoe dicht het motorblok bij het hoofd van de bestuurder zit, dan is duidelijk dat de bouwer echt geen flauw idee had van wat voor 'hete bliksem' hij in huis haalde! En omdat het blok achterste voren is geplaatst koelt het nog eens een stuk minder efficient! Maar het typische SQ4-probleem van oververhitting van de 'achterste' cylinders lijkt zo wel opgelost... Of toch niet?
 
Informatie en beeld zijn gevonden op internet door Ardy Notenboom,
bewerkt door Herman Noort 
(Foto's: St.Louis Carmuseum)











 

50 jaar Nederlandse Ariel Club

50 jaar Nederlandse Ariel Club

De Nederlandse Ariel Club is de oudste club van Engelse motormerken in Nederland, opgericht 24 mei 1966. Dat is dus dit jaar 50 jaar! We vieren een aantal dagen feest en we houden een speciale jubileumrally. Bekijk alvast enkele foto's - een compleet verslag volgt zo spoedig mogelijk. De festiviteiten vinden plaats in en om Slot Assumburg te Heemskerk tot en met 5 juni 2016. Wees van harte welkom: Pak je Ariel en kom langs!
De Nederlandse Ariel Club is de oudste club van Engelse motormerken in Nederland, opgericht 24 mei 1966. Dat is dus dit jaar 50 jaar! We vieren een aantal dagen feest en we houden een speciale jubileumrally. Bekijk alvast enkele foto's - een compleet verslag volgt zo spoedig mogelijk. De festiviteiten vinden plaats in en om Slot Assumburg te Heemskerk tot en met 5 juni 2016. Wees van harte welkom: Pak je Ariel en kom langs!

Vrijwaring rally

Vrijwaring rally

Read here the English disclaimer

Met het zetten van mijn handtekening op de deelnemerslijst op de rally ga ik akkoord met onderstaande vrijwaring ten aanzien van het bestuur van de Nederlandse Ariel Club en medewerkers aan de jaarrally en verklaar ik onderstaande vrijwaring te hebben gelezen en begrepen.

Als deelnemer aan de jaarrally en de bijbehorende en geheel vrijblijvende toerritten en andere evenementen verklaar ik mij bewust van het feit dat deelname hieraan zowel voor mij als voor derden, risico’s voor schade/letselschade/zaakschade en gevolgschade inhoudt. Ik neem deze risico’s nadrukkelijk voor mijn rekening.
 
Het bestuur van de Nederlandse Ariel Club en medewerkers aan de jaarrally aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid voor enige schade die de deelnemer in verband met dit evenement lijdt of door zijn/haar toedoen of nalaten aan derden toebrengt. De deelnemer verklaart dat hij/zij het bestuur van de Nederlandse Ariel Club en medewerkers aan de jaarrally niet aansprakelijk zal stellen of houden voor enig door hem/haar geleden schade.
 
De motorfiets waarmee wordt deelgenomen verkeert in goede staat en is minimaal tegen WA verzekerd. Als de deelnemer niet de eigenaar van de motorfiets is, heeft de eigenaar toestemming verleend voor het gebruik van de motorfiets. Ook verklaart de deelnemer als hij/zij de motorfiets niet zelf bestuurt, alle risico’s van een eventuele andere bestuurder aanvaardt als de zijne/hare. Het gedurende de rally opvolgen van aanwijzingen door niet bevoegden geschiedt op vrijwillige basis.

Hondeneigenaren verklaren over een aansprakelijkheidsverzekering particulier (WA) te beschikken.